Trśin og lķfiš
Spurningar

Undirsķšur

Skyld svör

  1. Sköpunarsagan og aldur alheimsins
  2. Bernskugušspjall Matteusar
  3. Aš tślka Biblķuna
  4. Foreldrar Marķu og systkini Jesś
  5. Hvaša ritningartexta mį nota viš hjónavķgslu?

Önnur svör

Svör sem birt voru ķ sama mįnuši

  1. Sišir og helgidagar kažólskrar trśar
  2. Ęšruleysisbęnin į latķnu
  3. Er ég trśleysingi?
  4. Hver er bošskapur 46. Passķsįlms?
  5. Messur fermingarbarna

Žį rifnaši fortjald musterisins ...

spyr:

„Žį rifnaši fortjald musterisins ķ tvennt, ofan frį og nišur śr, jöršin skalf og björgin klofnušu, grafir opnušust og margir lķkamir helgra lįtinna manna risu upp. Eftir upprisu Jesś gengu žeir śr gröfum sķnum og komu ķ borgina helgu og birtust mörgum. Žegar hundrašshöfšinginn og žeir sem meš honum gęttu Jesś, sįu landskjįlftann og atburši žessa, hręddust žeir mjög og sögšu: „Sannarlega var žessi mašur sonur Gušs.“ Og fólkiš allt, sem komiš hafši saman aš horfa į, sį nś, hvaš gjöršist, og barši sér į brjóst og hvarf frį.“

Hvaš į mašur aš lesa śt śr žessu?

Gunnar Kristjįnsson svarar:

Žessi texti er lokakaflinn ķ pķslarsögu Jesś. Hann er aš mestu leyti śr yngsta samstofna gušspjallinu, Mattheusargušspjalli, en lokasetningin er śr Lśkasargušspjalli. Hér meš lżkur hinni löngu pķslargöngu en framundan er upprisan.

Mišhluta textans (ž.e.a.s. “... grafir opnušust og margir lķkamir helgra lįtinna manna risu upp. Eftir upprisu Jesś gengu žeir śr gröfum sķnum og komu ķ borgina helgu og birtust mörgum”) er ašeins aš finna hjį Mattheusi, versin į undan og eftir eru talin koma śr Markśsargušspjalli en lokaversiš, um fólkiš sem sį hvaš gerst hafši, barši sér svo į brjóst og hvarf ķ burtu, er sem sé Lśkasartexti. En hvaš sem žessu lķšur er tvennt sem mįliš snżst um.

Hiš fyrra er stķlinn eša tjįningarformiš. Hér er gripiš til żmissa žekktra stķlbrigša samtķmans til žess aš draga eins skżrt fram og unnt er aš atburšurinn, ž.e.a.s. krossdauši Jesś, er tķmamótavišburšur. Mattheus kżs aš segja žaš ekki meš hógvęrum og einföldum oršum heldur aš grķpa til myndmįls sem hann žekkti og m.a. spįmennirnir notušu ķ sama tilgangi löngu į undan honum. Žaš į viš um jaršskjįlftann til aš undirstrika aš undirstöšurnar skjįlfa, mašurinn žarf aš nema stašar og horfa į undirstöšur lķfsins, į forsendur tilvistar sinnar. Fortjaldiš rifnar svo aš leiš mannsins inn ķ hiš heilaga er opin, nż fórn hefur veriš fęrš į krossinum sem gerir allar ašrar fórnir merkingarlausar. Ljóst er einnig aš upprisužemaš (sem var alžekkt į žessum tķma mešal margra trśarbragša og innan margra trśflokka) hefur einnig tįknręnu hlutverki aš gegna: hér er vķsun til žeirrar upprisu sem ķ vęndum var į pįskum og jafnframt aš hśn mun ekki einskoršast viš Jesśm heldur falla hverjum og einum ķ skaut sem trśir į hann.

Hiš sķšara er setningin sem lögš er hundrašshöfšingjanum ķ munn og žeim sem meš honum voru: Sannarlega var žessi mašur sonur Gušs. Žessa setningu mętti tślka sem hįpunkt pķslarsögunnar, nś į allt aš liggja ljóst fyrir: Jesśs var sonur Gušs. Sś “kvikmynd” sem Mattheus bregšur į tjaldiš meš tįknum og hugtökum sķns tķma mišar aš žessu einu. Ķ hans hug skiptir žaš eitt mįli aš Gušs rķki er ķ nįnd, veldi hans hefur brotist inn ķ heim mannsins og žaš gerist ekki eins og einhver hversdagslegur atburšur heldur žvert į móti: žaš hriktir ķ öllu og hvašeina leikur į reišiskjįlfi.

Hundrašshöfšinginn, sį sem ekki var ķ hópi žeirra sem trśšu, kemst ekki hjį žvķ aš verša vitni aš žessu, žaš fer ekki framhjį neinum.

Samandregiš og meš öšrum oršum er hér um aš ręša myndręna lżsingu žar sem žekktum tįknum og višurkenndum tjįningarmįta į tķmum gušspjallamannanna er teflt fram til aš segja hiš ósegjanlega: Guš hefur opinberast meš nżjum hętti ķ veröld mannsins. Mattheus er aš tjį sķna eigin trś um leiš og hann endurspeglar trś frumsafnašarins.

Meš kvešju
Gunnar Kristjįnsson

28/3 2007 · Skošaš 4088 sinnum


Žķn ummęli

Nafn:
 
Netfang:
 
Ummęli:
 


Forsķša · Skoša svarflokka · Höfundar · Leit

Pistlar
Postilla
Almanak
Spurningar