Af hverju var Guð ekki kona?

Við menn gerum okkur myndir af því sem við hugsum um. Þessar myndir eru unnar úr þeim efnivið sem skilningur okkar ræður við. Það eru mannlegar myndir og persónulegar. Þegar við hugsum um Guð, sem er andi "sem enginn maður leit né litið getur",og "býr í ljósi, sem enginn fær til komist". (1.Tím.6.16.) gerum við okkur líka mynd af honum, þótt það sé ekki hægt. Í hugum flestra er sú mynd karlkyns. Það eru ástæður fyrir því: Jesús kenndi okkur að biðja: "Faðir vor". Reyndar notaði Jesús orðið "Abba", sem er arameiska og þýðir:"pabbi". Þannig kenndi hann að Guð er ekki fjarlægur skapari heimsins, heldur nálægur, eins og faðirinn sem vakir yfir börnum sínum. Það er hinsvegar alls ekki þannig að Biblían noti einungis karlkenningar um Guð. Jesús notar þær ekki einu sinni eingöngu um sjálfan sig, heldur líkir sér t.d. við hænu sem safnar ungum sínum undir vængi sína, (Matt.23.37 og Lúk. 13.34). Guð, faðirinn, líkir sér einnig við móður: "Eins og móðir huggar son sinn, eins mun ég hugga yður". Jesaja 66.16. Og á öðrum stað (Jes.49.15,15) er sagt: "... ekki frekar en kona gleymir brjóstbarni sínu, gleymir Guð okkur".

Í sálmabókinni er líka talað um Guð sem móður, t.d. Sb. 402:

Drottinn vakir, Drottinn vakir,
daga og nætur yfir þér.
Blíðlynd eins og besta móðir,
ber hann þig í faðmi sér...