Hvers vegna giftir Þjóðkirkjan fráskildar konur, þegar Jesús fordæmir það sérstaklega í Nýja testamentinu?

Matteusarguðspjall 5:32
...Og sá sem gengur að eiga fráskilda konu, drýgir hór.

Lúkasarguðspjall 16:18
...og hver sem gengur að eiga konu, sem skilin er við mann, drýgir hór.

Komdu sæll, Hjalti.

18. vers Lúkasar í 16. kaflanum hefst á þessum orðum: “Hver sem skilur við konu sína og gengur að eiga aðra drýgir hór…” Þannig að orð Jesú náðu jafnt til karla og kvenna. Og þess vegna væri víst réttara að orða spurningu þína af hverju Þjóðkirkjan vígi saman í hjónaband fráskilið fólk? En fyrst skulum við huga nánar að því af hverju Jesús var á móti hjónaskilnuðum.

Á dögum Jesú voru stúlkur oft 11 til 15 ára gamlar þegar þær voru gefnar til hjúskapar. Ráðahagurinn var yfirleitt ákveðinn af foreldrum brúðhjónanna. Samkvæmt 24. kafla 5. Mósebókar gat eiginmaðurinn skilið við konu sína með því að rita henni skilnaðarbréf. Konan gat hins vegar ekki upp á sitt einsdæmi rift hjónabandinu því það var einungis karlinn, sem gat ritað skilnaðarbréfið. Stundum kom það fyrir að karlar skildu við eiginkonur sínar fyrir litlar sem engar sakir og gerðu þær þannig afturreka. Staða slíkra fráskildra kvenna var mjög bágborin fyrir utan þá niðurlægingu að vera skilað aftur eins og gallaðri vöru.

Það er í þessu samhengi sem Jesús er spurður að því í 19. kaflanum hjá Matteusi hvort karlmanni leyfist að skilja við konu sína fyrir hvaða sök sem er. Jesús gefur það svar að vegna harðúðar og breiskleika mannfólksins þá hafi Móse veitt leyfi til skilnaðar en síðan segir Jesús að skilnaður sé einungis réttlætanlegur þegar um sé að ræða gróf trúnaðarbrot eins og hórdóm. Jesús vitnar til þess að frá upphafi hafi Guð ætlast til þess að maðurinn og konan yrðu hvors annars meðhjálp, sbr. 1M 2.20-25. “Þannig eru þau ekki framar tvö heldur einn maður. Það sem Guð hefur tengt saman má maður eigi sundur skilja.”

Með orðum sínum setti Jesús þau vébönd utan um fjölskylduna að hún væri hluti af Guðs góðu sköpun. Hjónin væru samverkamenn Guðs í lífinu. En einnig voru orð Jesú gríðarleg réttarbót fyrir konur. Þetta var kvenréttindayfirlýsing þess tíma þar sem tekið var fyrir það að karlar tröðkuðu á konum.

En þá að spurningu þinni. Við sjáum það þegar við lesum Nýja testamentið að Jesú leggur áherslu á fyrirgefningu, kærleika og það að reglur samfélagsins eigi að vera manneskjunni til hagsbóta. Þekkt eru orð hans um að hvíldardagurinn eigi að vera mannsins vegna, honum til heilla en ekki öfugt. Vissulega er sú vinátta og ást dýrmætust sem endist í gegnum þykkt og þunnt ævina á enda. Slíkt er bæði hjónunum sjálfum og börnum þeirra til ómældrar blessunar. Því miður tekst ekki öllum að höndla þetta. Stundum gerist það að hjónabönd snúast upp í andhverfu sína og í stað þess að verða samfélag kærleika þá verður sambandið að uppsprettu deilna, vonbrigða og sársauka. Flestir, sem skilja, eru búnir að ganga í gegnum langt og erfitt tímabil átaka og vonbrigða. Skilnaður er ávallt neyðarúrræði.

Fyrirgefning felur það í sér að geta byrjað upp á nýtt. “Far þú, syndga ekki framar” mælir Jesús við hórseku konuna í Jh 8.11. Þjóðkirkjan vígir fólk saman í annað og þriðja sinn vegna þess að hún vill að fólk fái tækifæri á ný til að höndla hamingjuna í lífi sínu. Kirkjan er vongóð og bjartsýn fyrir hönd manneskjunnar vegna þess að hún veit það að framtíðin er í Guðs hendi. Þess vegna biður Þjóðkirkjan fólki blessunar og óskar því velfarnaðar á sinni lífsgöngu.

Kveðja,
Magnús