Ég hef heyrt prest segja það í upphafi guðsþjónustu að við eigum að minnast skírnarinnar og signa okkur. Er svolítið forvitinn um signinguna. Hvað merkir hún nákvæmlega og hvenær eigum við að signa okkur (heima, í kirkjunni, í guðsþjónustunni)?

Signingin er þegar við merkjum okkur tákni krossins. Við skírnina erum við signd á enni og brjóst til að sýna að við tilheyrum hinum krossfesta Drottni Jesú Kristi. Einnig eru þetta upphafsorð guðsþjónustunnar þar sem við byrjum á því að minna okkur á hverjum við tilheyrum og í hvers nafni guðsþjónustan er.

Krossinn sem við myndum í signingunni er tákn um sigur Jesú yfir dauðanum og upprisuna og við reynum í framhaldi af því að lifa lífi okkar samkvæmt vilja Jesú Krists

Signingin er fyrst og fremst til að minna okkur sjálf og hvert annað á og er sýnilegt tákn um vilja til að beyja sig undir merki krossins sem við erum merkt í skírninni og er í raun sigurtákn.

Það er erfitt að segja í raun hvar og hvenær við eigum að signa okkur frekar en hvenær eigum við að biðja því þetta hlýtur að spretta upp úr þeim farvegi sem trúin er hjá hverjum og einum. Stundum hefur þótt örla á því að fólk noti signinguna í tíma og ótíma án nokkurran meðvitaðar merkingar heldur aðeins sem einskonar töfraaðferð en í raun má segja að signingin sé merkingarlaus nema við séum á meðvitaðan hátt á því augnabliki sem við signum okkur, að koma fram fyrir Guð í bæn eða þjónustu, í nafni Guðs föður, sonar og heilags anda.