Ágæti viðtakandi.

Ég er að vinna að ritgerð um dauðarefsingar og trúarbrögð með öðrum. Við erum að rannsaka hvort einhver tenging sé á milli trúarhópa og fylgni við dauðarefsingar.

Okkur langar því til að spyrja hver er afstaða þjóðkirkjunnar gagnvart dauðarefsingum?

Sæll vertu.

Fyrir ári var biskupsstofa beðin um umsögn til Alþingis vegna Frumvarps til laga um mannréttindasáttmála Evrópu, 142. mál, 13. samningsviðauka. Í honum voru tekin af öll tvímæli um að dauðarefsingar skyldu ekki leyfðar.

Í svari frá biskupsstofu segir:

„Kristinn mannskilningur leggur áherslu á mannhelgi og gildi hvers og eins einstaklings sem skapaður er af Guði, í Guðs mynd. Kristin trú sér því lífið sem heilagt, það er gjöf frá Guði. Fagnaðarerindið er boðskapur um fyrirgefningu og von og viðreisn.

Þjóðskipulag okkar byggir á þessum kristna arfi og kristin siðfræði hefur mótað löggjöf okkar.

Það að í nýjum í Mannréttindasáttmála Evrópu skuli tekin af öll tvímæli um að dauðarefsing eigi aldrei rétt á sér er því fyllilega í samræmi við okkar kristnu hefð.

Biskupsstofa gerir því ekki athugasemd við frumvarp þetta en fagnar því og hvetur til þess að Alþingi samþykki það.“

Ég man ekki eftir öðrum yfirlýsingum frá Þjóðkirkjunni varðandi dauðarefsingar en hér kemur fram að kirkjan er ekki hlynnt dauðarefsingum.

Vonandi svarar þetta spurningu þinni,

Kveðja,
Steinunn Arnþrúður Björnsdóttir