Trin og lfi
Slmabk slensku kirkjunnar

Slmur 191

Hvar lfs um veg farinn fer,
finnur vallt marga,
er eigi megna sjlfum sr
r sinni ney a bjarga.
tt fram hj gangi fjldi manns,
fram hj skalt ei ganga,
lt ig langa
a mkja meinin hans,
er mu lur stranga.

Hvar sem einhvern auman sr,
hann asto mttu' ei svipta.
Hvort sem hann vin ea' vin er,
a engu lt ig skipta.
i eru bir brnin hans,
er ba skapa hefur
vernd og vefur,
og limir lausnarans,
er lf hann bum gefur.

getur sfellt alveg eins
ln rata lka,
r getur ori margt til meins,
a miskunn urfir slka.
Vilt ei, a arir menn
v r a bta reyni
mu meini?
eir fara fram hj enn,
flr ei burt s eini.

S eini', er hvergi fram hj fer,
er frelsarinn vor bli.
Hvert mein hann veit, hvert sr hann sr,
er svellur lfs stri.
Hann sjlfur bindur srin ll
og srum heimfr greiir,
eymdum eyir,
og loks himnahll
til herbergis oss leiir.

Sb. 1886 - Valdimar Briem

Leita a slmi

Slu inn nokkur or ea lnubrot r slminum

skv.

Fletta upp kvenum slmi

Nmer

Almanak
Sálmabók
Bænir