Trin og lfi
Slmabk slensku kirkjunnar

Slmur 122

a er svo oft dauans skuggadlum,
a dregur myrkva fyrir lfsins sl,
mr snist loka ljssins gleislum,
ll lokin sund og foki hvert skjl.
, Gu, lt enn t skna
mr opinn himin inn, a dr g sji na.

a er svo oft rngum lfsins brautum,
a rttinn vantar til a hjlpa sr,
g kemst ei fram r freistingum og rautum,
g fell, g hng, ef ei bjargar mr.
, Gu, lt andann ofan stga
og anda styrkja minn, niur vill hann hnga.

a er svo oft hum heimsins glaumi,
a heyrist ekki lfsins friar ml.
a heyrist gnar ys tmans straumi,
en engin rdd, er frii hrellda sl.
, Gu, lt hljm inn hrra gjalla,
a heyri' eg na raust mig elsku barn itt kalla.

Og egar dauans svefn auga sgur,
sn mr opinn drarhimin inn.
Og egar hold mitt reytt til hvldar hngur,
, inn send anda, til a styrkja minn.
Og egar lokast aftur eyra,
itt evangelum um Jes lt mig heyra.

Sb. 1886 - Valdimar Briem

Leita a slmi

Slu inn nokkur or ea lnubrot r slminum

skv.

Fletta upp kvenum slmi

Nmer

Almanak
Sálmabók
Bænir