Vandinn við það að trúa á eitthvað annað en sjálfan sig, er að þurfa að viðurkenna æðri mátt. Þá þarf að lúta æðri hugsun sem skapað hefur það líf sem við lifum.
Kristján Björnsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Prédikanir á trú.is eru birtar undir fullu nafni höfunda og eru á ábyrgð þeirra.
Vandinn við það að trúa á eitthvað annað en sjálfan sig, er að þurfa að viðurkenna æðri mátt. Þá þarf að lúta æðri hugsun sem skapað hefur það líf sem við lifum.
Kristján Björnsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Hvað er þá til ráða ef við megum hvorki hefna okkar né láta okkur nægja að næra reiði okkar í einrúmi? Hvernig í veröldinni eigum við að fara að því að sigra illt með góðu og sleppa því að leika í okkar eigin hefndarsjónvarpsseríu?
Sigríður Guðmarsdóttir · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Siðblindan er vetrarlandslagið í mannsálinni. Þar þekkist ekki samlíðan, sannleikurinn er einskis virði og öll þau tengsl sem mynduðu eru við annað fólk hafa það eina hlutverk að hjálpa hinum siðblinda að klífa upp metorðastigann.
Skúli Sigurður Ólafsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Þannig frelsar trúin á guðinn sem gerðist maður í Jesú Kristi einstaklinga og samfélög frá trúnni á valdið sem stærir sig og eignar sér lönd og lýð.
Bjarni Karlsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Kirkjurnar í Póllandi, kaþólska kirkjan, mótmælendakirkjurnar og rétttrúnaðarkirkjan vilja benda á að þegar Biblían talar um sigur Krists þá er það annarskonar sigur. Það er sigur sem reisir við þá sem eru kúgaðir, hafa verið undirokaðir, smælingjana. Hugsun leiðist inn á brautir sem eru því miður að verða framandi en ein af grunnhugsunum kristninnar. Það á sér stað barátta milli góðs og ills. Það er ekki barátta sem er gerð upp milli þjóða eða handboltaliða, en niðurstaðan skiptir okkur öllu máli.
Guðmundur Guðmundsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Pálsmessa · Prédikanir
Er maðurinn eins og vatnsker sem fyllt er vatni. En breytist vatnið í manninum í vín, dýrindis vín?
Axel Á Njarðvík · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Margir drykkjumenn leggja þessa sögu á minnið og er hún þeim kær enda nota þeir hana til þess að réttlæta óhóflega víndrykkju sína og bæði með sjálum sér og fyrir öðrum.
Karl V. Matthíasson · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Þegar ég gúgglaði orðin „Vilhjálmur Kate hjónaband“ þá fékk ég 14400 niðurstöður á íslensku. Hliðstæð leit á ensku gaf 163 milljón niðurstöður. Það var semsagt og er líklega enn mikill áhugi á parinu unga. Enda er þetta efnilegt ungt fólk og myndarlegt og þau eiga framtíðina fyrir sér.
Árni Svanur Daníelsson · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Lúther var hugfanginn af þessu guðspjalli. Í hans túlkun er vatnið á kerjunum tákn fyrir hina gömlu tíma – þá sem hann kenndi við lögmálið.
Skúli Sigurður Ólafsson · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Þessi saga gengur að mörgu leyti ekki upp í okkar kristna samfélagi þar sem boðskapur Krists verður oft að einhverjum almennum og góðum siðaboðskap. Þegar Jesús reddar veislunni sprengir hann hugmyndir margra um siðferði og reglur. Þetta gerir hann til þess að gefa gleðinni rými. Sjálfri lífsgleiðinni.
Guðrún Karlsdóttir · 15. janúar 2012
Prédikanir
Veislumál og víngerð – koma þau okkur við? Ólánsveislan í Kana er táknsaga um klúður. Skandall varðar okkur öll. Hvað gerir þú þegar áföll verða? Þú getur reynt að lifa af hryllinginn, sjúkdómana, harminn, hrunið. En er eitthvað meira, er einhver von? Meira vín – meira fjör?
Sigurður Árni Þórðarson · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir
Þegar ég er að hugsa hvernig biskup ég vilji kemst ég að því að kröfur mínar eru óraunhæfar, helst vildi ég manneskju á biskupsstól sem væri góð fögur og fullkomin eins og Jesús sjálfur.
Sigrún Óskarsdóttir · 8. janúar 2012
1. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir