Það að ætla sér að gegna æðsta embætti kirkjunnar og vinna ekki sérstaklega að úrlausnum fyrir fjárvana söfnuði eftir blóðugan niðurskurð gengur t.d. ekki. Það að ætla sér að gegna æðsta embætti kirkjunnar og huga ekki að sálarheill og högum þjóna hennar gengur t.d. ekki. Það að ætla sér að gegna æðsta embætti kirkjunnar og halda að það sé hægt að eignast það sama embætti gengur t.d. ekki.

Bolli Pétur Bollason · 5. febrúar 2012
1. sunnudagur í níuviknaföstu (septuagesisma) · Prédikanir

Við trúum því að við séum hér til þess að sigra. Við göngum út frá því að helsta verkefni okkar í veröldinni sé það að ávinna okkur stöðu og ná árangri. Hvenær byrjaði þessi skynvilla? […] Og því meira sem við leggjum á okkur við það að sigra því minna hlustum við á börnin okkar, einkum drengina.

Bjarni Karlsson · 5. febrúar 2012
1. sunnudagur í níuviknaföstu (septuagesisma) · Prédikanir

þess vegna gat Eiríkur Ingi Jóhannsson farið í áðurnefnt viðtal, af því að hann er svo ríkur, hann á nóg handa heilli þjóð, nóg af heilbrigði og hamingju til að deila, mitt í skugga sorgar.

Hildur Eir Bolladóttir · 5. febrúar 2012
Prédikanir

En Jesús sagði lærisveinunum ekki aðeins að óttast ekki. Hann sagði þeim líka að rísa upp. Þegar óttinn eða erfiðleikar keyra okkur niður, andlega sem líkamlega eigum við að rísa upp. Það gerum við ekki í mætti okkar sjálfra heldur með hjálp Guðs.

Agnes Sigurðardóttir · 29. janúar 2012
Síðasti sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Vinátta, ást og trú eru umbreytandi öfl, þau eru reynslan af því besta af öllu góðu. Og þegar vinir skilja og ástin syrgir er trúin það afl sem aldrei bregst því hún opnar okkur sýn inn í hið bjarta og ósegjanlega eðli veruleikans og við vitum og finnum að við erum ekki ein.

Jóna Hrönn Bolladóttir og Bjarni Karlsson · 29. janúar 2012
Síðasti sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Ummyndun – það er eiginlega lykilsaga um þig og mig, kirkju, þjóðfélag og heim. Það er sagan um að Guð elskar og umbreytir - til heilla.

Sigurður Árni Þórðarson · 29. janúar 2012
Síðasti sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Vandinn við það að trúa á eitthvað annað en sjálfan sig, er að þurfa að viðurkenna æðri mátt. Þá þarf að lúta æðri hugsun sem skapað hefur það líf sem við lifum.

Kristján Björnsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Hvað er þá til ráða ef við megum hvorki hefna okkar né láta okkur nægja að næra reiði okkar í einrúmi? Hvernig í veröldinni eigum við að fara að því að sigra illt með góðu og sleppa því að leika í okkar eigin hefndarsjónvarpsseríu?

Sigríður Guðmarsdóttir · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Siðblindan er vetrarlandslagið í mannsálinni. Þar þekkist ekki samlíðan, sannleikurinn er einskis virði og öll þau tengsl sem mynduðu eru við annað fólk hafa það eina hlutverk að hjálpa hinum siðblinda að klífa upp metorðastigann.

Skúli Sigurður Ólafsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Þannig frelsar trúin á guðinn sem gerðist maður í Jesú Kristi einstaklinga og samfélög frá trúnni á valdið sem stærir sig og eignar sér lönd og lýð.

Bjarni Karlsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir

Kirkjurnar í Póllandi, kaþólska kirkjan, mótmælendakirkjurnar og rétttrúnaðarkirkjan vilja benda á að þegar Biblían talar um sigur Krists þá er það annarskonar sigur. Það er sigur sem reisir við þá sem eru kúgaðir, hafa verið undirokaðir, smælingjana. Hugsun leiðist inn á brautir sem eru því miður að verða framandi en ein af grunnhugsunum kristninnar. Það á sér stað barátta milli góðs og ills. Það er ekki barátta sem er gerð upp milli þjóða eða handboltaliða, en niðurstaðan skiptir okkur öllu máli.

Guðmundur Guðmundsson · 22. janúar 2012
3. sunnudagur eftir þrettánda · Pálsmessa · Prédikanir

Er maðurinn eins og vatnsker sem fyllt er vatni. En breytist vatnið í manninum í vín, dýrindis vín?

Axel Á Njarðvík · 15. janúar 2012
2. sunnudagur eftir þrettánda · Prédikanir