Trúin og lífið
Pistlar


Undirsíður

Eftir sama höfund

Pistlar á trú.is eru birtir undir fullu nafni höfunda og eru á ábyrgð þeirra.



Leita í pistlum

Sigurður Árni Þórðarson

Bókin um mömmu

4. október 2011

Bókin um mömmu

Bréfberinn setti pakka inn um bréfalúguna í vikunni. Nei sko, í bögglinum var falleg bók. Á forsíðunni var skönnuð mynd gamallar og blettóttrar matreiðslubókar og svo skar sig úr mynd af glæsilegri konu. Við hjónin fórum að skoða bókina og í ljós kom að þetta var rit, sem vinkona okkar í Þrándheimi hafði gert um móður sína. Þarna voru samankomnar bestu uppskriftir mömmunnar, úrval fjölskyldumynda og frásagnir af lífinu í uppvaxtarhúsinu. Við fengum innsýn í fjölskyldusögu, sem við þekktum ekki fyrir. Vinkona okkar gefur svo þessa fallegu elskugjöf þegar tilefni gefast, þegar hún vill veita af sínu hjartablóði og tjá þakklæti sitt. Mamma hennar er ekki dáin, en hún er á leið inn í alzheimer-fjarlægðina. Í formálanum stóð, að hvati bókarinnar væri íslenskur. Vinkona okkar hafði fengið að gjöf bók um íslenska mömmu, eldamennsku og líf hennar og sú bók hefði hrifið og hvatt til dáða. Þá varð norska mömmubókin til.

Já, mikið rétt. Kona mín tók sig til þegar móðir hennar lést og safnaði uppskriftum hennar og fjölskyldumyndum frá ólíkum skeiðum. Svo skrifaði hún á blað minningar um mömmu sína, raðaði efni niður og minningarorðin úr kirkjunni eru þarna líka. Mamman var orðhnyttin og skemmtin og því fengu orðatiltæki hennar að vera neðst á öllum síðum. Þau eru upprifjandi og fyndin. Svo var vandað til umbrots og prentunar. Úr varð fallegt rit, sem kona mín hefur gefið stórfjölskyldunni, vinum sínum og hefur líka gefið þegar hún fer í boð. Þetta er bók gleði og þakklætis og kvennamenningar. Líf er virt, gjafmildi og elskusemi mömmunnar er tjáð - bókin um mömmu.

Hvernig getum við lagt rækt við fjölskyldusögu okkar? Við segjum sögur af fólkinu okkar og efnum til ættamóta. Við höldum veislur tengdar stórviðburðum ævinnar. Flest okkar höfum ærnar ástæður til að leggja rækt við foreldra og ástvini. Elskubækur um þetta fólk eru jafnvel langlífari en legsteinar á leiði. Áar og eddur fá þar með ásjónu, andlit og sögu, sem grjótið tjáir ekki. Minningarit um hin látnu eru góð og vinnsla ritsins getur hjálpað við sorgarúrvinnslu. Svo er kjörið, að vinna svona rit meðan fólk lifir og jafnvel í samvinnu við það. Virðisauki þakka er meiri í eyra og auga en í minningargrein. Áttu pabba, mömmu eða ástvin, sem þig langar að bóka? Jólagjöfin í ár?

Um höfundinn

Viðbrögð

Allur réttur áskilinn © 2000-2017 Höfundar og þjóðkirkjan. Flettingar 2007.


Pistlar
Postilla
Almanak
Spurningar