Hver ertu? Kona eða karl?

Hommi eða lessa? 

Gagnkynhneigð eða samkynhneigð?

Verður þú skotinn í konum eða körlum?
Hver ertu eiginlega?

Þessar spurningar eru viðfangsefni kvikmyndarinnar: „Fake orgasm“ sem sýnd er á Riff hátíðinni og við mæðgurnar fórum að sjá.

Mér fannst ég mjög hugrökk, eftir að hafa lesið titilinn, að þora á myndina með unglingsdætrunum og sá fyrir mér að í myrkrinu myndum við roðna og blána yfir umræðu um kynferðismál.  Annað kom á daginn.

Titlill myndarinnar hefur lítið með innihaldið að gera því í raun er viðfangsefnið allt annað.  Myndin er sannarlega ögrandi og voru þó nokkrir bíógestir sem gengu út áður en myndinni lauk.  Viðfangsefni myndarinnar er í raun spurningin um það hver við erum og hvað það er sem mótar sjálfsmynd okkar.  Viðfangsefnum kynjafræðinnar um það að hversu miklu leyti umhverfi og samfélag kennir kynjunum að vera ólík var áberandi thema.  Fjallað er um þá knýjandi þörf okkar að flokka í kyn og hneigðir, okkur sjálf og aðrar manneskjur. 

Það gladdi hjarta feministans að upplifa viðfangsefni myndarinnar vera einna helst spurningin : Má ég ekki bara vera manneskja?

Leikstjórinn varð fyrir svörum eftir myndina og dæturnar fundu sig knúnar til að faðma hann innilega að sýningu lokinni vegna þeirra sterku áhrifa sem myndin hafði á þær.

Þetta var í raun ögrandi og vekjandi predikun um  orð Páls : “Hér er enginn Gyðingur né grískur, þræll né frjáls maður, karl né kona. Þér eruð öll eitt í Kristi Jesú.”

Við mæðgunar mælum með Fake orgasm! 

En mælum þó ekki með því að feika það! 

Um höfundinn