Trúin og lífið
Pistlar


Undirsíður

Eftir sama höfund

Skyldir pistlar

Pistlar á trú.is eru birtir undir fullu nafni höfunda og eru á ábyrgð þeirra.



Leita í pistlum

Gunnar Einar Steingrímsson

Beðið með börnunum

3. febrúar 2009

Bænin er andardráttur trúarinnar. Án bænarinnar deyr trúin, líf hennar fjarar út. Því er bænin lykilatriði í trúarlífi sérhvers manns. Til þess að trúin nái að vaxa og þroskast með einstaklingnum verður hún að vera lifandi. Og lifandi verður hún aðeins ef við eigum sjálf samfélag við Guð, mót við hann og samtal. Þar er bænin svo mikilvæg. Bænin er líf í sjálfu sér, lífgefandi fyrir sálina, fyrir trúna.

Mikilvægt er að bænin sé í takt við líf mannsins, að hún falli að hrynjanda lífsins. Því er svo gott að biðja að morgni, að kvöldi og við matarborðið. Vera í takt við það sem gerist í iðu dagsins. Bænin þarf ekki að taka langan tíma, enda er það afstætt hvað er „langur tími“. Mikilvægt er þó að sá tími sem þú gefur þér til bæna, sé notaður til bæna en ekki einhvers annars. Bænin er samfélag og samtal við Guð, við erum ekki að tala við einhvern annan á meðan, við gefum Guði alla athygli okkar í bæninni.

Þegar ég bið með börnunum mínum þá notum við bæði bænir sem aðrir hafa samið og hafa lifað með þjóðinni og okkar eigin bænir, bænir frá eigin brjósti. Höfum við notast við lítið form fyrir þessar persónulegu bænir okkar, form sem í raun er fjórskipt og ég veit að margir aðrir notast við eins eða svipað form, en engu að síður vil ég fá að deila þessu með ykkur:

Að lokinni signingu og bænaversi þá íhugum við fyrst hvað það er sem við viljum biðja Guð um. Hvað vilja börnin að Guð gefi þeim eða geri fyrir þau? Þetta getur t.d. verið: góð heilsa, ganga vel á íþróttamóti, hjálpa þeim í einhverjum tilteknum aðstæðum o.s.fr. Þegar börnin hafa nefnt hvað það er sem þau vilja biðja Guð um, þá biðjum við saman um það og gjarnan leiða börnin sjálf bænina, biðja með sínum eigin orðum. Því næst íhugum við hvað við viljum biðja Guð um að taka burtu frá okkur. Oft nefna börnin að þau vilji biðja Guð um að taka burtu hræðslu (t.d. við myrkrið), leiði, reiði o.s.fr. Þegar þetta hefur verið rætt og íhugað er beðið til Guðs og hann beðinn um að taka í burtu það sem nefnt var. Á eftir þessu veltum við því fyrir okkur hvern við viljum biðja Guð um að passa. Það er að biðja fyrir einhverjum. Þarna nefna börnin gjarnan foreldra sína, systkini, ömmur og afa, vini og ættingja. Síðan er bænin beðin og eins og áður leiða börnin gjarnan sjálf bænina. Að lokum eru börnin beðin um íhuga hvað það er sem þau vilja þakka Guði fyrir. Þá koma upp orð eins og; lífið, gleðina, að við erum frísk, fyrir mömmu og pabba o.s.fr. Þau fá svo að biðja þessarar þakkarbænar. Þegar þessi fjórskipta bæn er búin þá biðjum við saman Faðir vor, syngjum sálm eða lag og endum bænastundina.

Þetta form hefur gefist vel á mínu heimili og nota ég það ýmist með börnunum sitt í hvoru lagi eða saman.

Með þessu móti tel ég að við hjálpum börnunum að útvíkka bænalíf þeirra. Að það er mikilvægt að átta sig á því að við getum beðið Guð um að hjálpa okkur með alla hluti. Að það er mikilvægt að biðja fyrir öðrum og ekki síst mikilvægt að þakka fyrir. Á þennan hátt verður bænin meira lifandi (a.m.k. fyrir mínum börnum) og um leið sterkari fyrir trúarlífið. Fyrir utan það að verja tíma með börnunum sínum er bara svo óendanlega dýrmætt og svo nærandi stundir. Fá að heyra hvað þessir litlu englar eru að hugsa og íhuga og hvað þau eru að fást við. Það er ekkert eins gott eins og að liggja uppi í rúmi á kvöldin með barninu sínu, vera búin að biðja með því og finna hvernig kyrrðin og róin færist yfir barnið og það sofnar vært og rótt. Og er það ósjaldan sem maður sofnar þar líka sjálfur.

Verum dugleg að biðja með börnunum okkar.

Um höfundinn



6 viðbrögð við “Beðið með börnunum”

  1. Sigrún skrifar:

    Takk fyrir pistilinn Gunnar. Ég á ljúfar minningar frá því mamma bað með okkur systkinunum og slíkar minningar vildi ég skapa með mínum börnum. Vonandi bera börnin mín hefðina áfram til sinna barna. Þetta eru dýrmætar stundir og þarna erum við að sá fræjum sem við vonum, trúum og BIÐJUM fyrir að beri ávöxt.

  2. Guðrún skrifar:

    Takk fyrir fínan pistil Gunni. Að biðja með börnunum er mikilvægt bæði trúarinnar vegna og sambandsins við Guð en líka vegna þess að þarna eiga börnin góða stund með foreldrum sínum og finna hversu dýrmæt þau eru í þeirra augum.

  3. Irma Sjöfn Óskarsdóttir skrifar:

    Kærar þakkir Gunnar. þetta eru frábærar leiðbeiningar sem gjarnan mættu fara víða - leggja uppalendum lið

  4. Árni Svanur Daníelsson skrifar:

    Takk fyrir pistillinn Gunni. Ég tek undir það sem þú segir með lífstaktinn og mikilvægi þess að bænin eigin sinn fasta stað í dagsins önn. Það hefur heilmikið fyrir börnin og hina fullorðnu!

  5. Matti skrifar:

    Ég vildi benda á að þeir foreldrar sem ekki aðhyllast hindurvitni leysa þetta með öðrum hætti. Þeir ræða einfaldlega við börnin sín fyrir svefninn.

    Bænin er alger óþarfi. Bætir engu við samskipti foreldra og barna. Það eina sem þetta snýst um er að venja börnin á ákveðna trúarhegðun meðan þau eru of ung til að efast.

  6. Árni Svanur Daníelsson skrifar:

    Foreldrar sem ala börn sín upp í kristinni trú ræða að sjálfsögðu við börnin sín líka, um það er ekki rætt hér.

    Og það sama gildir um samskipti foreldra og barna hvort sem foreldrarnir eru trúaðir eða guðlausir: Þeim eru innrætt ákveðin gildi og þau vanin á ákveðið atferli. Í tilviki guðlausa foreldrisins er miðlað guðlausum gildum, í tilviki trúaða foreldrisins er miðlað trúargildum.

    Á þessu er enginn munur og víst er það rétt að börn treysta foreldrum sínum og sækja til þeirra margvíslegan vísdóm.

    Ps. Til að fyrirbyggja það að umræðan hér fari út um þúfur þá vil ég ítreka að þessi pistill fjallar um bænir með börnum og atferli sem tengist þeim. Hann fjallar ekki um trú og guðleysi eða uppeldi þeirra sem ekki vilja ala börnin sín upp í kristinni trú. Við skulum halda okkur við upphaflega efnið.

Allur réttur áskilinn © 2000-2017 Höfundar og þjóðkirkjan. Flettingar 3294.


Pistlar
Postilla
Almanak
Spurningar