Trúin og lífið
Pistlar


Undirsíður

Eftir sama höfund

Pistlar á trú.is eru birtir undir fullu nafni höfunda og eru á ábyrgð þeirra.



Leita í pistlum

Einar Karl Haraldsson

Sáttaleið til friðar

16. september 2006

Heimurinn yrði ekki öruggari án trúarbragða. Þvert á móti myndi dýpri þekking og innilegri guðrækni verja okkar gegn því að bregðast við ótta með örþrifaráðum. Þetta segir Raymond Helmick prófessor sem ásamt Rodney L. Petersen framkvæmdastjóra tekur þátt í ráðstefnu um Sáttaleið til friðar, sem Kjalarnesprófastsdæmi efnir til í Hafnarfjarðarkirkju 22. þessa mánaðar.

Helmick bendir á að öll trúabrögð feli í sér eiginleika sem oft skapa sterka sjálfsmynd hjá áhangendum. Valdsmenn hafa af þeim ástæðum tilhneigingu til að misnota trúarsamfélagið og reyna að nýta samstöðu þess í þágu hatursherferða, hefndaraðgerða eða útþenslustefnu. En þetta ferli er að hans dómi fremur félagslegt heldur en trúarlegt: Þegar deilur taka á sig trúarlegt yfirbragð er oftar en ekki önnur rót að þeim en hin trúarlega. Trúin hefur þá verið „sjanghæjuð“ til þess að þjóna öðrum málstað og ofbeldisfyllri en henni er ætlað. Og trúarleiðtogar láta sig í þeim tilvikum meira skipta bitlinga og greiðasemi valdhafa en umhyggju fyrir þeim sem eru í neyð og hættu.

Þetta er aðeins lítið dæmi um þá tegund umræðu sem þeir Helmick og Petersen standa fyrir. Þeir hafa hvor með sínum hætti þróað kenningar um hvernig best sé að setja niður deilur og koma á raunverulegu sáttaferli eftir erfið og langvinn átök. Í störfum sínum fyrir Guðfræðideild Boston Háskóla og Guðfræðistofnunina í Boston hafa þeir átt hlut að mikilvægri útgáfustarfsemi á þessu sviði. Helmick hefur auk þess reynslu af sáttamiðlun í Norður-Írlandi, Líbanon, Ísrael og Palestínu, löndum fyrrum Júgóslavíu, Austur-Tímor og Suður-Afríku, og með Kúrdum í Írak og Tyrklandi. Þetta eru því ekki bara kenningarsmiðir úr „fílabeinsturni“ háskólasamfélags heldur menn með reynslu frá erfiðum átakasvæðum.

Í heimsókn þeirra gefst frekara tækifæri til þess að kynnast því hvað felst í kenningum þeirra um félagslegt sáttaferli og hvernig fyrirgefning, sáttargerð og réttlæti geta leitt til heilbrigðs samfélags. Deilurnar fyrir botni Miðjarðarhafs virðast engan enda ætla að taka og erfitt er að koma auga á sáttaleiðir. Hvað hafa guðfræðingarnir frá Boston fram að færa sem gæti verið upphaf að sáttaleið til friðar og heilbrigðs samfélags í Palestínu og Líbanon? Og geta þeir gefið Íslendingum vísbendingar um hvernig við ættum á alþjóðavettvangi að leggja lóð á vogarskálar friðar og sátta?

Um höfundinn



Ein viðbrögð við “Sáttaleið til friðar”

  1. Guðbjörg Snót Jónsdóttir skrifar:

    Ég tek undir það með Helmick, að trúarbrögð eru nauðsyn. Í rauninni á ég ákaflega erfitt með að sjá fyrir mér þjóðfélag án trúarbragða, þar sem einhvers konar átrúnaður hefur verið til allt frá upphafi lífs á jörðinni, sem breyttust síðan í hin ýmsu trúarbrögð. Svo er það þetta eilífðar vandamál suður við botn Miðjarðarhafsins. Það er erfitt vandamál að eiga við, enda þetta annálað átakasvæði allt upphafi, eins og lesa má um í Gamla testamentinu. Það er erfitt að sjá, hvað getur orðið til sátta þar, en ég held, að Bandaríkjamenn ættu sem minnst að koma þar nálægt, eins og þeir eru í dag. Þjóðir Evrópu væru sennilegri til að finna einhverjar sáttaleiðir, sem dugað geta, ef er þá hægt að koma sáttum á milli þessarra þjóða yfirleitt.

Allur réttur áskilinn © 2000-2017 Höfundar og þjóðkirkjan. Flettingar 3059.


Pistlar
Postilla
Almanak
Spurningar